 | | |
| | |
|
Spaces home  Since we metPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
Since we met=::: inoom : Again ::: =
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Thank you guy for visiting my space. Hope you enjoy reading story and photos. I'll get back to your space when possible. Smile and 1 2 3....go! |
August 16 อย่างนี้องลาออกเบื่องานมากๆจนท้ายที่สุดข้าพเจ้าก็ลาออกป็นที่เรียบร้อย
รู้สึกสบายใจมากๆที่ได้ลาออกไป แต่เดชะบุญ....
ข้าพเจ้าต้องอยู่ชดใช้กรรมไปอีกหนึ่งเดือนเต็มๆทั้งที่อยากออกซะวันพรุ่ง
แต่แบบว่าเกรงใจผู้ให้พระคุณ เลยทนทำต่ออีกหน่อย
ตอนนี้ยังไม่ตัดสินใจเลยว่าจะทำงานที่ไหนดี
ก่อนหน้านี้คิดว่าที่ไหนก็เอา แต่พอมีช้อยส์เยอะขึ้น เริ่มจะลังเล
เอ๊ ที่โน่นก็อยากทำ ที่นั่นก็อยากทำ สุดท้ายยังหาหลุมลงไม่ได้
สัปดาห์หน้าจะเดินทางไปหัวหิน เยี่ยมชมโรงแรมหนึ่งในตัวเลือก
เมื่อวานผ่านอนันตราภูเก็ต เอ มันก็แค่ยี่สิบนาทีบึ่งรถจากบ้าน
กำลังรับสมัครบัตเลอที่สนใจอยู่ด้วย กระผมเป็นอันใจง่ายสมัครเพิ่มไปอีกหนึ่ง
รอลุ้นใจจะขาดว่าจะเรียกสัมภาษณ์รึเปล่า เจ้าประคู้นนนนนนนน เรียกเถอะ ไม่อยากไปไหนไกล
วันหยุดที่ผ่านมาใช้สิทธิที่มิควรขัดแย้งกับหัวหน้า ลากลับบ้านซะงั้น
นอนได้แค่คืนเดียวก็ไปลัลล้าแถวหาดท้ายเหมือง กินซีฟู้ด
แล้วก็ตระเวณหารีสอร์ททำเลดีพัก แต่โอ้ว รีสอร์ตบัตเจ็ตเจือกไม่มีเลย
แต่ด้วยปณิธานอันแรงกล้า ข้าพเจ้าก็หาได้ เลยนอนสบายอารมณ์
คลายเครียดได้เยอะ August 08 Happy Rhythmเพิ่งไปดูไพ่ยิปซีมา เป็นครั้งแรกที่ได้ดู เออ แม่นแหมือนกันแฮะ ดวงบอกว่ากำลังสับสน ก็จริงอยู่ ตอนนี้สับสนมากๆ ทั้งเรื่องความรักและงาน ตอนนี้อยากเปลี่ยนงานมากๆ อยากออกจากเชอราตัน อยากลองหาอะไรอย่างอื่นทำดู ทำอะไรที่มันท้าทายความสามารถหน่อย งานที่ทำตอนี้ก็ดี ชอบนะ แต่บางครั้งหลายสิ่งหลายอย่างทำไห้รูสึกว่ามันเหนื่อยเกินไป จนเรารู้สึกหน่ายกับสิ่งที่ทำอยู่ เครียด แต่ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร หาอย่างอื่นทำน่าจะเป็นทางออกที่ดีเหมือนกั มีหลายที่ที่อยากทำ ตอนนี้กำลังใช้สติตัดสินใจเพราะอ้อมบอกว่าอย่าใช้อารมณ์ตัดสินใจ พยายามทำทุกอย่างแบบมีแบบแผนเหมือนที่โอมทำ แต่นี่คือแอรอน อารมณ์มันต่างกันครับ ฮ่าๆ
ตอนนี้พยายามมีเวลาให้กับตัวเองมากขึ้น นอนให้พอ ทำทุกอย่างให้ชีวิตมีความสุข ออกกำลังกาย ขอเครียดกับงานก็พอแล้วสุขภาพจิตดีนะ Happy Rhythm July 31 น่าทีวิกฤติเพิ้งจะผ่านนาทีวิกฤตมาเมื่อกี๊นี้เอง
การสัมภาษณ์งานครั้งแรกในรอบสองปี
ตื่นเต้นมั้ยเหรอ อย่าให้พูดเลย
เพราะนี่เป็นสิ่งที่เกลียดที่สุดเท่าที่ตัวเองเคยค้นพบ
นานเกือบชั่วโมงที่ต้องนั่งตอบคำถาม
หลังการสัมภาษณ์ เสื้อยืดบางๆที่สวมอยู่เปียกโชก
ตอบคำถามได้ไม่ดีเหมือนเคยเพราะตื่นเต้น
เสียแรงที่บวชเรียน ฝึกสมาธิมา
แต่คิดว่าน่าจะได้งานนี้
คราวนี้ก็เลยต้องตกอยู่ในนาทีวิกฤติอีกครั้ง
นาทีที่ต้องตัดสินใจว่าจะอยู่หรือไป
ยังไม่ปรึกษาใครเลย
เฮ้อ..........
   July 28 งาน งาน งานช่วงนี้เบื่องานอย่างหนัก อารมณ์เสีย หงุดหงิด นี่ถ้ามีงานใหม่คงลาออกไปแล้ว แต่นี่ยังไม่มี ตอนนี้บุ๋มกำลังทาบทามให้ไปทำงานที่ดูไบ ส่ง cv ไปให้เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กำลังรอสัมภาษณ์ ตอนที่สมัครก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะกำลังอยู่ในอารมณ์ที่อยากเปลี่ยนงาน แต่พอมาคิดว่ากำลังจะได้งานใหม่ เริ่มลังเล ไหนจะที่บ้าน ไหนจะอีกหลายคนที่เราต้องดูแลรับผิดชอบ คิดๆแล้วก็เครียดเหมือนกัน
ช่วงนี้เป็นช่วงที่กระเป๋าแฟบมากๆ มีเรื่องให้ต้องใช้เงินเยอะจริงๆ ตอนนี้ชีวิตตกอับ ดำรงชีวิตอยู่ได้ก็ด้วย tip ล้วนๆ จะว่าไปก็ดีนะ กลายเป็นคนสมถะไปชั่วขณะ ฮ่าๆ
July 21 กิเลสหายจากการอัพสเปซไปนานด้วยเหตุผลนานับประการร้อยแปด พีซีที่ห้องก็พังแบบไม่เป็นท่า เน็ตบ้าที่โรงแรมโดนบล็อก โอ๊ยอารายมานจะซวยขนาดนั้น สรุปแล้วคือกรูไม่ได้อัพสเปซนั่นเอง ขอย้อนกลับไปนิดนึง แท่น แทน แท้น แต้งกิ้วเจมากๆสำหรับผ้าเช็ดตัวออสเตรเลี่ยนโอเพ่น ชอบมาก ยังไม่ได้จ่ายตังค์แกเลยว่ะ ขอบใจโอห์มที่หาร้านทำโปสการ์ดให้ แต่ก็ยังหาไม่ได้ซักที กรูทำน้อยเองแหละเมิงเลยหาร้านยาก
เมื่อกรูอยากมีรัก เคยมีใครเดินมาบอกพวกเมิงมั้ยว่าเค้ารักมึง ชอบมึงมานาน แล้วตัวมึงเองก็คิดอยู่เสมอว่าเค้าคือคนที่ใช่ เพียงแต่เมิงไม่กล้าบอกไปก่อนหน้านั้น วันนี้กรูเจอกับตัว อึ้ง แต่ทำไงได้ในเมื่อกรูก็รัก เมิงลองเดาคำตอบเอาเองนะ ลองคบใครที่เราคิดว่าใช่ดูก็ไม่เสียหายจริงเปล่า?
นานมาแล้วที่ไม่ได้ไปโยนโบล เมื่อวานไปเล่น หายอยากไปอีกนาน วันนี้แขนยังเจ็บๆอยู่เลย ช่วงนี้อารมณ์แบบจนสุดๆ หนี้สินล้นพ้นตัวแต่ไม่วายยังสร้างหนี้เพิ่มขึ้น เริ่มจากใครบางคนชวนไปเดินเพิ่มกิเลส เริ่มจากการดูโทรศัพท์ กล้องถ่ายรูป อิอันแรกๆก็อยากได้แต่แบบลังเลตังค์เป็นหมื่นนะ สุดท้ายกรูได้อะไรรูป่าว…….โน้ตบุ๊ค แมร่งถูกๆซัดไปสามหมื่น รู้สึกกว่ายังคิดน้อยกว่าตอนเลือกมือถืออีก คนมันจะจนอะไรก็ฉุดไม่อยู่
ต้องขอโทษด้วยที่งานเขียนชุดนี้เต็มไปด้วยถ้อยคำผรุสวาทที่ไม่รื่นหู อารมณ์มันกำลังขึ้นครับเลยออกมาดิบๆหน่อย เจอกันใหม่เร็วๆนี้คร้าบ July 05 เรื่องลาวๆนานทีเดียวที่ไม่ได้มาอัพได รู้สึกว่าจะก่อนไปลาว เริ่มจากตอนที่ไปลาวเลยดีกว่า ทริปนี้สนุกมากๆ ไปกันทั้งหมดแปดคน เริ่มจากที่หนองคาย เดินทางข้ามไปยังเวียงจันทน์ งานนี้กินผัดไทยไร้เส้นที่แพงที่สุดในโลก ตลอดทั้งทริปเลยโดนกัดอยู่เรื่องเดียว เราไม่ได้นอนค้างคืนที่เวียงจันทน์แต่เหมารถไปยังวังเวียง มากันหลายคนก็ดีตรงที่ไม่ต้องนั่งรถบัสซึ่งแออัดแล้วก็นานสุดๆ เราพักรีสอร์ทหรูริมแม่น้ำซอง บรรยากาศดีสุดๆ อาหารเย็นที่รีสอร์ทก็อร่อยมาก ที่เที่ยวที่วังเวียงก็มีถ้ำ ล่องแก่ง ซึ่งก็น่าสนใจดี แต่เรามีเวลาแค่วันเดียว คืนแรก เบียร์ลาวทำให้เรานอนหลับอย่างสบาย จากวังเวียงเราเหมารถอีกครั้งไปหลวงพระบาง ทางส่วนใหญ่จะเป็นทางขึ้นเขา วิ่งอยู่บนยอดเขาน่ากลัวมากๆ ที่หลวงพระบางเราพักโรงแรมซึ่งค่อนข้างหรูหน่อย ที่เราเลือกก็เพราะว่ามันสวยดี ที่สำคัญไม่มีแขกเลยนอกจากเรา เริ่มค่ำคืนแรกที่หลวงพระบางด้วยการเดินตลาดมืด ไม่ทันไรก็ได้ข้าวของติดมือมาเยอะทีเดียว ตั้งใจจะตื่นมาตักบาตร แต่ดันเป็นวันพระซึ่งพระไม่บิณฑบาต แป่ว กินเฝออร่อยเหาะแล้วก็ไปเที่ยวน้ำตก น้ำตกที่เราไปสวยสุดๆน้ำสีเขียวใสน่าเล่นมากๆ แต่ดันไม่เอาชุดไป กลับมาเดินขึ้นพระธาตุภูสีดูอาทิตย์ตก แล้วก็ไปหาร้านอาหารทาน ร้านตำหรับลาวอร่อยมาก ไม่แพงด้วย ใครไปเชิญนะครับ เดินตลาดมืดได้ของเพิ่มมาอีกเยอะ เช้ามาเพื่อนๆก็ได้ตักบาตรสมใจ แล้วเราก็ออกเดินทางต่อไปยังเวียงจันทน์ เมารถกันถ้วนหน้า หลับยาวจนถึงเวียงจันทน์ ดีใจจังที่สัญญาณโทรศัพท์กลับมาอีกครั้ง ร้านอาหารริมโขงโคตรบรรยากาศดีเลย ปั่นจักรยานเที่ยวเมืองลาวตอนดึก แล้วก็มาปั่นอีกรอบตอนเช้า แวะวัดโน่นวัดนี่ ชมประตูเมือง เที่ยงก็ข้ามแดนกลับมากินแดงแหนมเนืองที่หนองคาย กลับมาอุดรขึ้นเครื่องมาลงสุวรรณภูมิ แล้วก็บินต่อกลับมาภูเก็ต เป็นอันจบทริป
June 23 เล่าเรื่อง เรื่องเล่า
บอกไปตั้งแต่คราวก่อนว่าจะมาเล่าเรื่องเกาะพะงัน เพิ่งจะมีโอกาสก็วันนี้แหละ สมาชิกตั้งต้นเดินทางไปตั้งวงวอร์มอัพกันที่หาดขนอมก่อนหน้าคืนหนึ่ง ส่วนผมเช้าวันฟูลมูนถึงตามไป ขึ้นรถทัวร์ตามไปแต่เช้า ไปถึงเมืองสุราษำร์ก็บ่ายโมง เฟอรรี่ไปพะงันออกตอนบ่ายสอง ที่เหลือก็รอเราที่ท่าเรือ เอาไงดี ตัดสินใจจ้างรถไส่งที่ท่าเรือ โคตรแพงเลย แต่โชคดีหลอกหนุ่มอิตาลีกับโปแลนด์ให้ช่วยแชร์ได้ ถึงท่าเรือก่อนเรืออกแป๊บนึง ระหว่างอยู่บนเรือก็ตั้งวง แต่ไม่ใช่วงเหล้านะครับ แต่เป็นการพนัน คาสึมิเจอคุณป้ายูโรที่ดูเพี้ยนๆตามกวนจนต้องหลบ จากการเล่นไพ่เราก็มาดูดวงแทน พี่อ๋อยครับแม่นสุดๆ ผมว่าพี่ไปเอาดีด้านนี้เถอะ อยู่บนเรือสามชั่วโมงก็ถึงเกาะ รถจากที่พักที่จองไว้มารับถึงที่ท่า ห้องพักก็โอเคนะแต่ไกลจากหาดริ้นโขอยู่ ชื่นชมห้องพักกันซักพักก็ออกไปกินดินเนอร์กันที่ร้านลมทะเล ร้านเรคคอมของพี่ภณ พี่จอย อาหารอร่อย บรรยากาศได้ เลยได้โอกาสดริ้งค์ทั้งจิน และว้อดก้า กว่าจะลุกจากร้านก็เริ่มมีอาการที่เรียกว่าตึง ไม่แน่ใจว่าใครบัญญัติศัพท์นี้ แต่คาสึมิยังรู้ความหมายเลยว่ามันคือเมานั่นเอง ถึงหาดริ้นคนเริ่มคึกคัก เราเดินสำรวจอยู่พักใหญ่ก็ได้ร้านที่โดน เหล้าถังเห็นกันเกลื่อน ตัดสินใจซื้อแสงโสมอันโอชาแต่ไม่เห็นมีใครกินด้วยเลย เอาวะคนเดียวก็สู้ ร้านที่เราเต้นอยู่เป็นฮิพฮอพ ส่วนพวกที่ชอบแนวเวิร์ลก็ร้านติดกัน ยิ่งดึกยิ่งสนุก ยิ่งดื่มยิ่งเมา งานนี้ปล่อยตัวสุดๆเมาหัวราน้ำทะเลไปเลย ยิ่งเมายิ่งกล้า กระโดดขึ้นเวทีไปเต้นบนเวทีกับพี่อ๋อย หนุกสุดๆ ตีสองกว่าๆตาเริ่มลาย หมดแรง เดินไม่ตรงทางเลยตัดสินใจกลับ สรุปแล้วทริปนี้อ๊วกกันทุกคน ผมนั่นเหรอ นำร่องไปก่อนเลยครับ ตื่นเช้ามาสภาพเลยดูเละๆกันทุกคน ออกจากเกาะบ่ายโมงถึงภูเก็ตก็เกือบห้าทุ่มแวะกันมาเรื่อยๆ ทีแรกตั้งใจว่าจะแวะวอร์มดาวน์กันที่ไร่เลย์ แต่บางคนรวมทั้งผมอยู่ต่อไม่ได้เลยกลับกันทั้งหมด
เรื่องรัก การที่ใครมารักมาชอบมันก็เป็นเรื่องที่ดี แต่การมีรักแบบเลยเถิดมันยังคงเป็นปัญหาว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกต้องรึเปล่า อีกอย่าง คำพูดที่เราได้ยิน ได้ฟังอยู่ตลอด เราเองก็ไม่รู้ได้ว่ามันออกมาจากใจฝ่ายตรงข้ามรึเปล่า รู้แต่ว่ามันมันยิ่งทำให้เรารัก รักเค้าเรื่อยๆ หัวปักหัวปำ ยิ่งรัก ยิ่งถลำตัว มารู้สึกตัวอีกครั้งรักมันก็ฝังลึก ยากจนเกินจะถอนตัว รักซักยาก แม้จะใช้แวนิชเพาเวอร์โอทูช่วยมันก็ยากที่จะขจัดอานุภาพของความรักออกไปจากใจ
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend